Job 32:1-22 Staten Vertaling (SV)

¹Toen hielden de drie mannen op van Job te antwoorden, dewijl hij in zijn ogen rechtvaardig was.

²Zo ontstak de toorn van Elihu, den zoon van Baracheel, den Buziet, van het geslacht van Ram; tegen Job werd zijn toorn ontstoken, omdat hij zijn ziel meer rechtvaardigde dan God.

³Zijn toorn ontstak ook tegen zijn drie vrienden, omdat zij, geen antwoord vindende, nochtans Job verdoemden.

⁴Doch Elihu had gewacht op Job in het spreken, omdat zij ouder van dagen waren dan hij.

⁵Als dan Elihu zag, dat er geen antwoord was in den mond van die drie mannen, ontstak zijn toorn.

⁶Hierom antwoordde Elihu, de zoon van Baracheel, den Buziet, en zeide: Ik ben minder van dagen, maar gijlieden zijt stokouden; daarom heb ik geschroomd en gevreesd, ulieden mijn gevoelen te vertonen.

⁷Ik zeide: Laat de dagen spreken, en de veelheid der jaren wijsheid te kennen geven.

⁸Zekerlijk de geest, die in den mens is, en de inblazing des Almachtigen, maakt henlieden verstandig.

⁹De groten zijn niet wijs, en de ouden verstaan het recht niet.

¹⁰Daarom zeg ik: Hoor naar mij; ik zal mijn gevoelen ook vertonen.

¹¹Ziet, ik heb gewacht op ulieder woorden; ik heb het oor gewend tot ulieder aanmerkingen, totdat gij redenen uitgezocht hadt.

¹²Als ik nu acht op u gegeven heb, ziet, er is niemand, die Job overreedde, die uit ulieden zijn redenen beantwoordde;

¹³Opdat gij niet zegt: Wij hebben de wijsheid gevonden; God heeft hem nedergestoten, geen mens.

¹⁴Nu heeft hij tegen mij geen woorden gericht, en met ulieder woorden zal ik hem niet beantwoorden.

¹⁵Zij zijn ontzet, zij antwoorden niet meer; zij hebben de woorden van zich verzet.

¹⁶Ik heb dan gewacht, maar zij spreken niet; want zij staan stil; zij antwoorden niet meer.

¹⁷Ik zal mijn deel ook antwoorden, ik zal mijn gevoelen ook vertonen.

¹⁸Want ik ben der woorden vol; de geest mijns buiks benauwt mij.

¹⁹Ziet, mijn buik is als de wijn, die niet geopend is; gelijk nieuwe lederen zakken zou hij bersten.

²⁰Ik zal spreken, opdat ik voor mij lucht krijge; ik zal mijn lippen openen, en zal antwoorden.

²¹Och, dat ik niemands aangezicht aanneme, en tot den mens geen bijnamen gebruike!

²²Want ik weet geen bijnamen te gebruiken; in kort zou mijn Maker mij wegnemen.

Job 33:1-33 Staten Vertaling (SV)

¹En gewisselijk, o Job! hoor toch mijn redenen, en neem al mijn woorden ter ore.

²Zie nu, ik heb mijn mond opengedaan; mijn tong spreekt onder mijn gehemelte.

³Mijn redenen zullen de oprechtigheid mijns harten, en de wetenschap mijner lippen, wat zuiver is, uitspreken.

⁴De Geest Gods heeft mij gemaakt, en de adem des Almachtigen heeft mij levend gemaakt.

⁵Zo gij kunt, antwoord mij; schik u voor mijn aangezicht, stel u.

⁶Zie, ik ben Godes, gelijk gij; uit het leem ben ik ook afgesneden.

⁷Zie, mijn verschrikking zal u niet beroeren, en mijn hand zal over u niet zwaar zijn.

⁸Zeker, gij hebt gezegd voor mijn oren, en ik heb de stem der woorden gehoord;

⁹Ik ben rein, zonder overtreding; ik ben zuiver, en heb geen misdaad.

¹⁰Zie, Hij vindt oorzaken tegen mij, Hij houdt mij voor Zijn vijand.

¹¹Hij legt mijn voeten in den stok; Hij neemt al mijn paden waar.

¹²Zie, hierin zijt gij niet rechtvaardig, antwoord ik u; want God is meerder dan een mens.

¹³Waarom hebt gij tegen Hem getwist? Want Hij antwoordt niet van al Zijn daden.

¹⁴Maar God spreekt eens of tweemaal; doch men let niet daarop.

¹⁵In den droom, door het gezicht des nachts, als een diepe slaap op de lieden valt, in de sluimering op het leger;

¹⁶Dan openbaart Hij het voor het oor der lieden, en Hij verzegelt hun kastijding;

¹⁷Opdat Hij den mens afwende van zijn werk, en van den man de hovaardij verberge;

¹⁸Dat Hij zijn ziel van het verderf afhoude; en zijn leven, dat het door het zwaard niet doorga.

¹⁹Ook wordt hij gestraft met smart op zijn leger, en de sterke menigte zijner beenderen;

²⁰Zodat zijn leven het brood zelf verfoeit, en zijn ziel de begeerlijke spijze;

²¹Dat zijn vlees verdwijnt uit het gezicht, en zijn beenderen, die niet gezien werden, uitsteken;

²²En zijn ziel nadert ten verderve, en zijn leven tot de dingen, die doden.

²³Is er dan bij Hem een Gezant, een Uitlegger, een uit duizend, om den mens zijn rechten plicht te verkondigen;

²⁴Zo zal Hij hem genadig zijn, en zeggen: Verlos hem, dat hij in het verderf niet nederdale, Ik heb verzoening gevonden.

²⁵Zijn vlees zal frisser worden dan het was in de jeugd; hij zal tot de dagen zijner jonkheid wederkeren.

²⁶Hij zal tot God ernstiglijk bidden, Die in hem een welbehagen nemen zal, en zijn aangezicht met gejuich aanzien; want Hij zal den mens zijn gerechtigheid wedergeven.

²⁷Hij zal de mensen aanschouwen, en zeggen: Ik heb gezondigd, en het recht verkeerd, hetwelk mij niet heeft gebaat;

²⁸Maar God heeft mijn ziel verlost, dat zij niet voere in het verderf, zodat mijn leven het licht aanziet.

²⁹Zie, dit alles werkt God tweemaal of driemaal met een man;

³⁰Opdat hij zijn ziel afkere van het verderf, en hij verlicht worde met het licht der levenden.

³¹Merk op, o Job! Hoor naar mij; zwijg, en ik zal spreken.

³²Zo er redenen zijn, antwoord mij; spreek, want ik heb lust u te rechtvaardigen.

³³Zo niet, hoor naar mij; zwijg, en ik zal u wijsheid leren.

Job 34:1-37 Staten Vertaling (SV)

¹Verder antwoordde Elihu, en zeide:

²Hoort, gij wijzen, mijn woorden, en gij verstandigen, neigt de oren naar mij.

³Want het oor proeft de woorden, gelijk het gehemelte de spijze smaakt.

⁴Laat ons kiezen voor ons, wat recht is; laat ons kennen onder ons wat goed is.

⁵Want Job heeft gezegd: Ik ben rechtvaardig, en God heeft mijn recht weggenomen.

⁶Ik moet liegen in mijn recht; mijn pijl is smartelijk zonder overtreding.

⁷Wat man is er, gelijk Job? Hij drinkt de bespotting in als water;

⁸En gaat over weg in gezelschap met de werkers der ongerechtigheid, en wandelt met goddeloze lieden.

⁹Want hij heeft gezegd: Het baat een man niet, als hij welbehagen heeft aan God.

¹⁰Daarom, gij, lieden van verstand, hoort naar mij: Verre zij God van goddeloosheid, en de Almachtige van onrecht!

¹¹Want naar het werk des mensen vergeldt Hij hem, en naar eens ieders weg doet Hij het hem vinden.

¹²Ook waarlijk, God handelt niet goddelooslijk, en de Almachtige verkeert het recht niet.

¹³Wie heeft Hem gesteld over de aarde, en wie heeft de ganse wereld geschikt?

¹⁴Indien Hij Zijn hart tegen hem zette, zijn geest en zijn adem zou Hij tot Zich vergaderen;

¹⁵Alle vlees zou tegelijk den geest geven, en de mens zou tot stof wederkeren.

¹⁶Zo er dan verstand bij u is, hoor dit; neig de oren tot de stem mijner woorden.

¹⁷Zou hij ook, die het recht haat, den gewonde verbinden, en zoudt gij den zeer Rechtvaardige verdoemen?

¹⁸Zou men tot een koning zeggen: Gij Belial; tot de prinsen: Gij goddelozen!

¹⁹Hoe dan tot Dien, Die het aangezicht der vorsten niet aanneemt, en den rijke voor den arme niet kent? Want zij zijn allen Zijner handen werk.

²⁰In een ogenblik sterven zij; zelfs ter middernacht wordt een volk geschud, dat het doorga; en de machtige wordt weggenomen zonder hand.

²¹Want Zijn ogen zijn op ieders wegen, en Hij ziet al zijn treden.

²²Er is geen duisternis, en er is geen schaduw des doods, dat aldaar de werkers der ongerechtigheid zich verbergen mochten.

²³Gewisselijk, Hij legt den mens niet te veel op, dat hij tegen God in het gericht zou mogen treden.

²⁴Hij vermorzelt de geweldigen, dat men het niet doorzoeken kan, en stelt anderen in hun plaats.

²⁵Daarom dat Hij hun werken kent, zo keert Hij hen des nachts om, en zij worden verbrijzeld.

²⁶Hij klopt hen samen als goddelozen, in een plaats, waar aanschouwers zijn;

²⁷Daarom dat zij van achter Hem afgeweken zijn, en geen Zijner wegen verstaan hebben;

²⁸Opdat Hij op hem het geroep des armen brenge, en het geroep der ellendigen verhore.

²⁹Als Hij stilt, wie zal dan beroeren? Als Hij het aangezicht verbergt, wie zal Hem dan aanschouwen, zowel voor een volk, als voor een mens alleen?

³⁰Opdat de huichelachtige mens niet meer regere, en geen strikken des volks zijn.

³¹Zekerlijk heeft hij tot God gezegd: Ik heb Uw straf verdragen, ik zal het niet verderven.

³²Behalve wat ik zie, leer Gij mij; heb ik onrecht gewrocht, ik zal het niet meer doen.

³³Zal het van u zijn, hoe Hij iets vergelden zal, dewijl gij Hem versmaadt? Zoudt gij dan verkiezen, en niet ik? Wat weet gij dan? Spreek.

³⁴De lieden van verstand zullen met mij zeggen, en een wijs man zal naar mij horen;

³⁵Dat Job niet met wetenschap gesproken heeft, en zijn woorden niet met kloek verstand geweest zijn.

³⁶Mijn Vader, laat Job beproefd worden tot het einde toe, om zijner antwoorden wil onder de ongerechtige lieden.

³⁷Want tot zijn zonde zou hij nog overtreding bijvoegen; hij zou onder ons in de handen klappen, en hij zou zijn redenen vermenigvuldigen tegen God.

Job 35:1-16 Staten Vertaling (SV)

¹Elihu antwoordde verder, en zeide:

²Houdt gij dat voor recht, dat gij gezegd hebt: Mijn gerechtigheid is meerder dan Gods?

³Want gij hebt gezegd: Wat zou zij u baten? Wat meer voordeel zal ik daarmede doen, dan met mijn zonde?

⁴Ik zal u antwoord geven, en uw vrienden met u.

⁵Bemerk den hemel en zie; en aanschouw de bovenste wolken, zij zijn hoger dan gij.

⁶Indien gij zondigt, wat bedrijft gij tegen Hem? Indien uw overtredingen menigvuldig zijn, wat doet gij Hem?

⁷Indien gij rechtvaardig zijt, wat geeft gij Hem, of wat ontvangt Hij uit uw hand?

⁸Uw goddeloosheid zou zijn tegen een man, gelijk gij zijt, en uw gerechtigheid voor eens mensen kind.

⁹Vanwege hun grootheid doen zij de onderdrukten roepen; zij schreeuwen vanwege den arm der groten.

¹⁰Maar niemand zegt: Waar is God, mijn Maker, Die de psalmen geeft in den nacht?

¹¹Die ons geleerder maakt dan de beesten der aarde, en ons wijzer maakt dan het gevogelte des hemels?

¹²Daar roepen zij; maar Hij antwoordt niet, vanwege den hoogmoed der bozen.

¹³Gewisselijk zal God de ijdelheid niet verhoren, en de Almachtige zal die niet aanschouwen.

¹⁴Dat gij ook gezegd hebt: Gij zult Hem niet aanschouwen; er is nochtans gericht voor Zijn aangezicht, wacht gij dan op Hem.

¹⁵Maar nu, dewijl het niets is, dat Zijn toorn Job bezocht heeft, en Hij hem niet zeer in overvloed doorkend heeft;

¹⁶Zo heeft Job in ijdelheid zijn mond geopend, en zonder wetenschap woorden vermenigvuldigd.

Job 36:1-34 Staten Vertaling (SV)

¹Elihu ging nog voort, en zeide:

²Verbeid mij een weinig, en ik zal u aanwijzen, dat er nog redenen voor God zijn.

³Ik zal mijn gevoelen van verre ophalen, en mijn Schepper gerechtigheid toewijzen.

⁴Want voorwaar, mijn woorden zullen geen valsheid zijn; een, die oprecht is van gevoelen, is bij u.

⁵Zie, God is geweldig, nochtans versmaadt Hij niet; geweldig is Hij in kracht des harten.

⁶Hij laat den goddeloze niet leven, en het recht der ellendigen beschikt Hij.

⁷Hij onttrekt Zijn ogen niet van den rechtvaardige, maar met de koningen zijn zij in den troon; daar zet Hij hen voor altoos, en zij worden verheven.

⁸En zo zij, gebonden zijnde in boeien, vast gehouden worden met banden der ellende;

⁹Dan geeft Hij hun hun werk te kennen, en hun overtredingen, omdat zij de overhand genomen hebben;

¹⁰En Hij openbaart het voor hunlieder oor ter tucht, en zegt, dat zij zich van de ongerechtigheid bekeren zouden.

¹¹Indien zij horen, en Hem dienen, zo zullen zij hun dagen eindigen in het goede, en hun jaren in liefelijkheden.

¹²Maar zo zij niet horen, zo gaan zij door het zwaard door, en zij geven den geest zonder kennis.

¹³En die met het hart huichelachtig zijn, leggen toorn op; zij roepen niet, als Hij hen gebonden heeft.

¹⁴Hun ziel zal in de jonkheid sterven, en hun leven onder de schandjongens.

¹⁵Hij zal den ellendige in zijn ellende vrijmaken, en in de onderdrukking zal Hij het voor hunlieder oor openbaren.

¹⁶Alzo zou Hij ook u afgekeerd hebben van den mond des angstes tot de ruimte, onder dewelke geen benauwing zou geweest zijn; en het gerecht uwer tafel zou vol vettigheid geweest zijn.

¹⁷Maar gij hebt het gericht des goddelozen vervuld; het gericht en het recht houden u vast.

¹⁸Omdat er grimmigheid is, wacht u, dat Hij u misschien niet met een klop wegstote; zodat u een groot rantsoen er niet zou afbrengen.

¹⁹Zou Hij uw rijkdom achten, dat gij niet in benauwdheid zoudt zijn; of enige versterkingen van kracht?

²⁰Haak niet naar dien nacht, als de volken van hun plaats opgenomen worden.

²¹Wacht u, wend u niet tot ongerechtigheid; overmits gij ze in dezen verkoren heb, uit oorzake van de ellende.

²²Zie, God verhoogt door Zijn kracht; wie is een Leraar, gelijk Hij?

²³Wie heeft Hem gesteld over Zijn weg? Of wie heeft gezegd: Gij hebt onrecht gedaan?

²⁴Gedenk, dat gij Zijn werk groot maakt, hetwelk de lieden aanschouwen.

²⁵Alle mensen zien het aan; de mens schouwt het van verre.

²⁶Zie, God is groot, en wij begrijpen het niet; er is ook geen onderzoeking van het getal Zijner jaren.

²⁷Want Hij trekt de druppelen der wateren op, die den regen na zijn damp uitgieten;

²⁸Welke de wolken uitgieten, en over den mens overvloediglijk afdruipen.

²⁹Kan men ook verstaan de uitbreidingen der wolken, en de krakingen Zijner hutte?

³⁰Zie, Hij breidt over hem Zijn licht uit, en de wortelen der zee bedekt Hij.

³¹Want daardoor richt Hij de volken; Hij geeft spijze ten overvloede.

³²Met handen bedekt Hij het licht, en doet aan hetzelve verbod door dengene, die tussen doorkomt.

³³Daarvan verkondigt Zijn geklater, en het vee; ook van den opgaanden damp

Job 37:1-24 Staten Vertaling (SV)

¹Ook beeft hierover mijn hart, en springt op uit zijn plaats.

²Hoort met aandacht de beweging Zijner stem, en het geluid, dat uit Zijn mond uitgaat!

³Dat zendt Hij rechtuit onder den gansen hemel, en Zijn licht over de einden der aarde.

⁴Daarna brult Hij met de stem; Hij dondert met de stem Zijner hoogheid, en vertrekt die dingen niet, als Zijn stem zal gehoord worden.

⁵God dondert met Zijn stem zeer wonderlijk; Hij doet grote dingen, en wij begrijpen ze niet.

⁶Want Hij zegt tot de sneeuw: Wees op de aarde; en tot den plasregens des regens; dan is er de plasregen Zijner sterke regenen.

⁷Dan zegelt Hij de hand van ieder mens toe, opdat Hij kenne al de lieden Zijns werks.

⁸En het gedierte gaat in de loerplaatsen, en blijft in zijn holen.

⁹Uit de binnenkamer komt de wervelwind, en van de verstrooiende winden de koude.

¹⁰Door zijn geblaas geeft God de vorst, zodat de brede wateren verstijfd worden.

¹¹Ook vermoeit Hij de dikke wolken door klaarheid; Hij verstrooit de wolk Zijns lichts.

¹²Die keert zich dan naar Zijn wijzen raad door ommegangen, dat zij doen al wat Hij ze gebiedt, op het vlakke der wereld, op de aarde.

¹³Hetzij dat Hij die tot een roede, of tot Zijn land, of tot weldadigheid beschikt.

¹⁴Neem dit, o Job, ter ore; sta, en aanmerk de wonderen Gods.

¹⁵Weet gij, wanneer God over dezelve orde stelt, en het licht Zijner wolk laat schijnen?

¹⁶Hebt gij wetenschap van de opwegingen der dikke wolken; de wonderheden Desgenen, Die volmaakt is in wetenschappen?

¹⁷Hoe uw klederen warm worden, als Hij de aarde stil maakt uit het zuiden?

¹⁸Hebt gij met Hem de hemelen uitgespannen, die vast zijn, als een gegoten spiegel?

¹⁹Onderricht ons, wat wij Hem zeggen zullen; want wij zullen niets ordentelijk voorstellen kunnen vanwege de duisternis.

²⁰Zal het Hem verteld worden, als ik zo zou spreken? Denkt iemand dat, gewisselijk, hij zal verslonden worden.

²¹En nu ziet men het licht niet als het helder is in den hemel, als de wind doorgaat, en dien zuivert;

²²Als van het noorden het goud komt; maar bij God is een vreselijke majesteit!

²³Den Almachtige, Dien kunnen wij niet uitvinden; Hij is groot van kracht; doch door gericht en grote gerechtigheid verdrukt Hij niet.

²⁴Daarom vreze Hem de lieden; Hij ziet geen wijzen van harte aan.

Toon meer